Dlaczego Gliniany Konik?

Choć dziś pracownia nosi nazwę Gliniany Konik, nie od początku tak było.

Kiedy zaczynałam swoją ceramiczną drogę, powstała pracownia Ceramika Spręcowo. Nazwa nawiązywała do niewielkiej warmińskiej miejscowości otoczonej lasami, w której znajduje się moja pracownia. To miejsce jest mi bardzo bliskie i właśnie tam rodziły się pierwsze pomysły oraz pierwsze prace.

Od samego początku wiedziałam jednak, że symbolem pracowni będzie koń.

Nie był to przypadkowy wybór.

Pierwszą rzeczą, jaką ulepiłam z gliny, był właśnie konik. Konie od zawsze zajmowały szczególne miejsce w moim sercu. Zachwyca mnie ich siła, szlachetność, wrażliwość i charakter. Są spokojne, a jednocześnie niezwykle odważne. Delikatne, ale pełne wewnętrznej mocy. Dla mnie od zawsze symbolizowały wolność, zaufanie i piękno natury.

Dlatego konik stał się logo pracowni i od początku wiedziałam, że powinien pozostać jej znakiem rozpoznawczym.

Po około roku prowadzenia pracowni zauważyłam jednak pewien problem. Osoby spoza Warmii często miały trudność z zapamiętaniem nazwy Ceramika Spręcowo. Chciałam, aby nazwa była prostsza, bardziej intuicyjna i łatwiejsza do zapamiętania, ale jednocześnie nie chciałam rezygnować z konika, który od początku był częścią tej historii.

Zaczęliśmy więc szukać nowej nazwy.

Tak narodził się Gliniany Konik.

Już w chwili, gdy wypowiedzieliśmy ją na głos, wiedzieliśmy, że to właśnie ona. Prosta, ciepła i od razu kojarząca się z tym, czym zajmuje się pracownia. Łączy glinę – materiał, z którego powstają wszystkie moje prace – z konikiem, który był ze mną od samego początku.

I tak już zostało.

Dziś Gliniany Konik to nie tylko nazwa pracowni. To miejsce, w którym glina spotyka się z naturą, opowieściami i wyobraźnią. A konik, od którego wszystko się zaczęło, nadal towarzyszy każdej nowej historii tworzonej w mojej pracowni.