Moja filozofia tworzenia

Wierzę, że przedmioty mogą robić coś więcej niż tylko spełniać swoją funkcję.

Mogą przypominać o miejscach, które kochamy. Przywoływać wspomnienia. Zachęcać do zatrzymania się choć na chwilę. Mogą sprawić, że zwykła filiżanka porannej kawy stanie się małym codziennym rytuałem.

Dlatego tworzę powoli.

Każdy przedmiot przechodzi przez moje ręce wiele razy – od pierwszego kawałka gliny, przez formowanie, zdobienie, szkliwienie i wypał. Nie dążę do idealnej powtarzalności, bo właśnie drobne różnice sprawiają, że każda praca ma swój własny charakter.

Największą inspiracją jest dla mnie natura.

Liście, drzewa, lasy, ptaki, stare sady, wiatr, jeziora i warmińskie krajobrazy. To one nieustannie przypominają mi, że najpiękniejsze rzeczy powstają bez pośpiechu.

Tworzę również dlatego, że wierzę w siłę opowieści.

Każdy przedmiot może nieść ze sobą mały fragment świata. Czasem jest to odcisk paproci znalezionej przy leśnej ścieżce. Czasem historia zaklęta w figurce. Innym razem kubek, który każdego ranka przypomina o chwili spokoju.

Nie chcę, aby moja ceramika była tylko ozdobą.

Chciałabym, aby stawała się częścią codzienności. Aby towarzyszyła podczas rozmów, wspólnych posiłków, spokojnych wieczorów i chwil tylko dla siebie.

Bo wierzę, że właśnie z takich małych momentów składa się nasze życie.

A jeśli uda mi się zamknąć choć odrobinę tego spokoju i piękna w kawałku gliny, wiem, że tworzę dokładnie to, co zawsze chciałam.